نمي گوييم اما مي دانيم
بنام خداوند جان و خرد
نگو كنار خيابان دخترك هاي آدامس فروش و پسرك هاي كفش واكس زن را نديده اي . نگو زن شور بخت از خانه جدا مانده را نمي بيني . نگو تا به حال دست هاي پينه بسته ي پير مرد تنگ دست را لمس نكرده اي . نگو تا به حال با پديده ي!!! دختران فراري روبرو نشده اي . نگو تا به حال حتي زحمت نكشيده اي كه از خودت بپرسي واقعا چرا ؟ چگونه ؟ از چه رو ؟ مگر ممكن است ؟
نگو در مملكتي بدنيا آمده ايم كه به اذعان دوست و دشمن قبله ي عالم است . نگو هيچ سرزميني موقيت ناب جغرافيايي ايران را ندارد . نگو ايران از لحاظ منابع معدني و هيدروكربني در صف اول ايستاده است . نگو طپش نبض دنيا به تنگه ي هرمز و خليج هميشه فارس بسته است . نگو روز به روز بر قيمت خزر افزوده مي گردد.
نگو چه فرهنگ پر باري و با چه قدمت و قيمتي داريم . نگو كه در طول اعصار هيچ گزندي به ديروز من و تو وارد نشده است !!!. نگو امروز پر بار تر از ديروزيم . نگو فردا پر رنگ تر از امروزيم .
نپرس چرا پول نفتي كه قرار بود رئيس جمهور بر سر سفره هايمان بياورد راهي فلسطين شد ، تا هم سفره هايمان بي نصيب باشد و هم دنيا يك بار ديگر ايران را به حمايت از ترور و تروريسم محكوم نمايد .
نپرس كه چرا اين همه شور بختيم . چرا سراسر غرق در سير قهقرايي خفقانيم . نپرس كه چرا به اين روز رسيده ايم .
راستي مگر ديروز چه بوديم ؟ كه بوديم ؟ كه اينك از به ياد آوردنش آرام مي گيريم و از نابود كردنش به لرزه مي افتيم !!!
با اينكه مي دانيم اما نگو ، اما نپرس .
پاينده باد ايران زمين
